niedziela, 12 czerwca 2016

Niedziela z wierszem

(dla G.)

jak poskładać na nowo
dni których ciągle nie znamy
z tymi co ukradł nam czas
wiedząc jak krótko trwamy

nie wiem co teraz zrobić
z tym wszystkim czego już nie ma
jak pozbierać te liście 
co spadły z Twojego drzewa

leżą teraz na trawie
wiatr ich nawet
nie wzrusza



6 komentarzy:

  1. ...

    Niestety życie jest ulotne...

    OdpowiedzUsuń
  2. ach ten czas... ulotność... to cholerne przemijanie... czasem mam ochotę zatrzymać świat, choć na chwilkę, na dłużą chwilę zatrzymać się, ale nie da się :)

    OdpowiedzUsuń
  3. ehhhh...no chyba trzeba poczkeać na nowe liście po prostu i tyle:/

    OdpowiedzUsuń
  4. ehhhh...no chyba trzeba poczkeać na nowe liście po prostu i tyle:/

    OdpowiedzUsuń
  5. Piękny wiersz, nostalgiczny z pieknym widokiem w tle

    OdpowiedzUsuń