niedziela, 13 września 2015

Niedziela z wierszem

najmocniej
jak się da
zawiązuje czas
wplatam we włosy

paciorki chwil
żeby mi nie zginęły
lekko unoszone
na wietrze
uśmiechy nasze
i splecione dłonie



wszystkie smutki pakuje
muszę na chwile odbiec
podzielić nas na dwoje

5 komentarzy:

  1. Bardzo ładny, stonowany wiersz :) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. zdecydowanie smutki won ! hihi

    OdpowiedzUsuń
  3. Chętnie sama bym wplotła czas, by go tylko zatrzymać :)
    Ciągle mi go brak :(
    Pozdrawiam, M

    OdpowiedzUsuń
  4. Dobrze tak czasami oddzielić siebie od tego co w nas ;) na chwilę chociaż :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Nieraz trochę dystansu na dobre wychodzi.

    OdpowiedzUsuń